ساعت ۳:٤٦ ‎ب.ظ روز شنبه ۱٩ دی ۱۳۸۳  

تو از هر چه کوه در دنیاست بالا بروی،

تو از هر چه چشم در دنیاست بگریزی،

تو از هر چه خواب در دنیاست برخیزی،

تو در هر چه آب در دنیاست بغلتی،

تو با هر چه اشک در دنیاست بچکی،

تو در هر چه شب در دنیاست سایه شوی،

تو از هر چه صبح در دنیاست بازگردی،

تو با هر چه باد در دنیاست بوزی،

تو در هر چه دشت در دنیاست بدوی،

تو در قعر هر دره فرو روی،

تو در عمق هر چه جنگل گم شوی،

تو بر هر چه برج در دنیاست بایستی،

تو با هر چه گردباد بچرخی ...

باید بدانی دروغگوها هم میمیرند ...

روح ات مادام که بوی گند ریاکاری و پنهانکاری بدهد،

چون کپک،

روی ارواح دیگر مینشیند

و چون خوره سادگی احساسشان را میجود ...

بر حذر باش از آنچه تاکنون مرتکب شده ای ...

باور کن دروغگوها هم میمیرند ...

داغی که بر حقیقت احساسم گذاری شاید که کمرنگ اما بزرگ خواهد شد چون تصویری که روی شاخه ی درخت کهنسالی به یادگار مانده است.

 ديدگاه