اگر ...
ساعت ٢:٠۸ ‎ب.ظ روز شنبه ٢٥ امرداد ۱۳۸٢  

 

مي‌خواهم‌ بداني‌                                                      

اين‌ را كه‌                                                          

اگر از پنجره‌                                                        

به‌ ماه‌ بلورين‌ ، شاخه‌ سرخ‌                                           

پائيز كندگذر                                                       

بنگرم‌ ،                                                     

اگر در كنار آتش‌                                                     

دست‌ بر خاكستر نرم‌                                                  

بر تن‌ پر چروك‌ هيزم‌ سوخته‌ زنم‌                                       

همه‌ چيزي‌ مرا به‌ سوي‌ تو مي‌آورد ،                                    

گوئي‌ هر آنچه‌ كه‌ هست‌                                                

رايحه‌ ،روشني‌ و رنگ‌                                                 

قايقهاي‌ خردي‌اند ، راهي‌ جزيره‌هاي‌ تو كه‌ چشم‌ براه‌ منند.      

 

         

 

اينك‌                                                                

اگر اندك‌ اندك‌ دوستم‌ نداشته‌ باشي‌                                    

من‌ نيز تو را از دل‌ مي‌برم‌                                           

اندك‌ اندك‌ .                               

اگر يكباره‌                                                          

فراموشم‌ كني‌                                                        

در پي‌ من‌ نگرد ،                                                    

زيرا پيش‌ از تو فراموشت‌ كرده‌ام‌ .                                    

 

اگر توفان‌ بيرقهائي‌ را                                              

كه‌ از ميان‌ زندگيم‌ مي‌گذرند                                          

بيهوده‌ و ديوانه‌ بخواني‌                                             

و سر آن‌ داشته‌ باشي‌                                                  

كه‌ مرا در ساحل‌ قلبم‌                                                

آنجا كه‌ ريشه‌ در آن‌ دوانده‌ام‌ رها كني‌ ،                              

به‌ ياد داشته‌ باش‌                                                   

يك‌ روز،                                                            

در لحظ‌ه‌ئي‌ ،                                                        

دستهايم‌ را بلند خواهم‌ كرد                                          

ريشه‌هايم‌ را به‌ دوش‌ خواهم‌ كشيد                                       

در جستجوي‌ زميني‌ ديگر.                                              

 

                                                                ....

پابلو نرودا