سوراخ ها از خطی به زیگزاگی

 

 

" از هر صد نفر ایرانی نود و نه نفر از ناف به بالا نی هستند و دایم ناله می کنند. خدا سوراخ ها را در تن آدمی برای دیدن و شنیدن و بوییدن و بلعیدن و گلاب به رویتان کارهای دیگر طراحی کرده است، آن وقت ما تمام این سوراخ ها را کنار هم ردیف می کنیم و تبدیل می شویم به یک نی آماده ناله. این را در گفت و گوهای روزانه مردم، کتاب هایی که می نویسیم و می خوانیم، فیلم ها و سریال هایی که می سازیم و می بینیم، آوازهایی که بیرون می دهیم ... خلاصه هر تولیدی که از دست و زبان مان ترشح می کند به جهان بیرونی می بینید.

از امروز صبح تصمیم بگیریم سوراخ ها را از حالت خطی اش خارج کنیم و به همان حالت زیگزاگی فطری درآوریم. " *

 *حسن فرامرزی

/ 37 نظر / 4 بازدید
نمایش نظرات قبلی
سایت عروض

با سلام با صدای «دکتر سید مهدی موسوی» به روز هستیم با سفرنامه اش... در: http://www.arooz.com/mag2/1387/11/post_250.php برای دانلود و شنیدن صدایش...

گیلدا

خوب است شادی.اما درست است ما خیلی می نالیم! سلام لی لا.خوبی؟دختر کوچولوت چطوره؟[گل]

دبیرخانه دومین کنگره شعر زنان

خدا ســـروده تو را با تـــمام زيـــبايي جهان نشـــسته به كارَت در اوج شيدايي بهار پشت در اســت و گرفته دست تو را «چــهارشنبه عــزيز است چون تو مي‌آيي!» اولين پيش‌كنگره شعر زنان تهران، چهارشنبه 29 بهمن ساعت 16، سراي اهل قلم به نشاني: خيابان انقلاب، ابتداي فلسطين جنوبي، انتهاي كوچه خواجه‌نصير، سراي اهل قلم

فريده

اي بابا، من كنكور داشتم، شما چرا آپ نكردي؟

تبسم

سلام مادر بانو دخترکت را می بوسم... گوينده‌ي قصه هاي شيرين: مادر خياط لباسهاي چين چين: مادر بازيگر نقشِ اول زن، همه عمر شايسته‌ي سيمرغ بلورين، مادر

تبسم

برای همه مامانهای خوب..مگه مادر بد هم داریم؟؟؟؟ بر پرده‌ي زندگي،ستاره : مادر موسيقي متن و استعاره: مادر طراحي جلوه هاي ويژه،تدوين در صدر تمام جشنواره: مادر .............................. تا كاشت خدا گلي به زيبايي تو پرگشت زمين ز بوي رويايي تو انبوه فرشتگانِ در حال سجود در حالت خلسه مست لالايي تو

Bluestar

چند روز پیش‌ها یک بلست توی صفحه‌ی یاهوم گذاشته بودم به این مضمون:«لاست که غمگینه، بتل‌استار که غمگینه، مگه غم کم داریم که این همه فیلم‌ها و سریال‌هامون غمگینن؟؟» الان که این نوشته رو خوندم یادش افتادم. موضوع از این قراره که لاست و بتل‌استارگالاکتیکا دو تا سریالِ مورد علاقه‌ی من هستند که الان اصولن انگیزه‌ی من برای زندگی محسوب می شن و من هر هفته سرم رو به دیوار می‌کوبم تا قسمتِ جدید بیاد. بعد یکی از یکی غمگین‌تر. حالا باز لاست محیطش شاد و شنگول و سر سبزه، این بتل‌استار گالاکتیکا رو که اگه توی این شب‌های نوحه و عزاداری واسه ملت بذارن، کارکردش کم از صدای آهنگران نداره!!!

Bluestar

اما در مورد این که چرا شدیم نی و می‌نالیم، به گمونم چون زمونه، زمونه‌ی بدیه. چون جای شادی‌های اساسی توی زندگی‌مون خالیه و ما هم یادمون رفته فقط از یک آسمونِ آبی شاد بشیم.

سلام

برای ما شرقیا - این فطریه - با فطرت که نمیشه دعوا کرد - از نیستان تا مرا ببریده اند .........