گوش نوازان، دلنوازان رفته اند ...

من نه آدم نسل ترانه های رپ و راک ام نه آدم نسل کلاسیک های اپرایی و سنتی ایرانی. اما بین پاپ ها هم ترانه حرف اول و موسیقی حرف دوم و صدا حرف سوم را می زند برایم... خلاصه همه حرف می زنند اما حرف باید حساب باشد، چرت نباشد، پرت نباشد...

این روزها که توی رفت و آمد طولانی بیشتر گوش می کنم، برای نسل آینده نگران می شوم، همانطور که نسل های پیشین برای ما نگران بودند و البته حق هم با ایشان بود. نمی دانم ته این واژه های سبک و بی ادبانه کجاست و تا کجا قرار است خودمان را لخت و عور کنیم ... پیشترها می گفتند هر اوجی فرودی دارد، به گمان من این فرود در موسیقی به ابتذال رسیده است و رگ و پی آن را سرطانی کرده است.

کاش دوباره بازگردد روزهایی که آدمها با صداها و نواها ؛ خاطره هایی عاشقانه و شادمانه داشتند...

/ 3 نظر / 13 بازدید
دل آرام

موسیقی جامعه ما در مرز بین تحریم و ابتذال شناور و بی هوا مانده جایی که ارزشمند ترین مردان دنیای هنر در سکوت مطلق خبری از میان ما رفتند!

شفیعی

نمیدونم چه سبکی را دوست دارید . جدا از مشخصه های موسیقی خوب . به هر حال سلیقه ها متفاوت است

رخشان

موافقم.